|
Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ
ΕΝΩΣΕΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ
|
Μαυρομματαίων 17, 104 34 ΑΘΗΝΑ
Αθήνα,
12 / 10 / 2015
Αρ.
Πρωτ. : 6861 Προς : Τον Αναπλ. Υπουργό Εσωτερικών
και Διοικητικής Ανασυγκρότησης.
κ.
Χριστόφορο Βεναρδάκη.
Κοιν.:
1. Υπουργό Οικονομικών
κ.
Ευκλείδη Τσακαλώτο
2.
Υπουργό Υποδομών Μεταφορών και
Δικτύων.
κ.
Χρήστο Σπίρτζη.
3.
Πρόεδρο και Δ.Ε. του Τεχνικού Επιμελητηρίου.
4. Α΄ βάθμιες ΕΜΔΥΔΑΣ
Θέμα: Μισθολόγιο Διπλωματούχων Μηχανικών του
Δημοσίου.
Κύριε Υπουργέ,
Θα θέλαμε να σας
ενημερώσουμε ότι η Ομοσπονδία μας είναι
ο β΄/βάθμιος συνδικαλιστικός Φορέας των 10.000 περίπου Διπλωματούχων Μηχανικών
όλων των ειδικοτήτων, που υπηρετούν στην Κεντρική & Περιφερειακή Διοίκηση,
στα ΝΠΔΔ και στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Συγκροτείται από 17
Α΄βάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις σε όλη τη χώρα και αποτελεί όχι μόνο το συνδικαλιστικό αλλά
συγχρόνως και τον επιστημονικό Φορέα των Διπλωματούχων Μηχανικών του Δημοσίου,
σύμφωνα με τους σκοπούς που προβλέπονται από το καταστατικό της,
λαμβάνοντας θέση για όλα τα ζητήματα που
αφορούν το συνολικά παραγόμενο Τεχνικό Έργο της χώρας.
Το εύρος και η δυνατότητα
της συλλογικής μας εκπροσώπησης, οφείλονται στις σημαντικές ιδιομορφίες του κλάδου σε
σχέση με τους λοιπούς δημόσιους υπαλλήλους και ειδικότερα :
·
Στη μοναδικότητα της
επαγγελματικής και υπηρεσιακής ευθύνης των
Διπλωματούχων Μηχανικών στην άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων και συγκεκριμένα :
Στο σχεδιασμό και την υλοποίηση χωροταξικών, οικιστικών και περιβαλλοντικών
μελετών και έργων. Στην παραγωγή Δημόσιων Τεχνικών Έργων και Μελετών σε ότι
αφορά τις κοινωνικές υποδομές στη χώρα μας. Στην ευθύνη για την αντιμετώπιση
έκτακτων αναγκών μετά από θεομηνίες (σεισμοί, πλημμύρες, πυρκαγιές) κλπ.
Κατά
την άσκηση των καθηκόντων τους οφείλουν να τηρούν αφ΄ ενός μεν την τεχνική
νομοθεσία που
διέπει το συνολικά παραγόμενο τεχνικό έργο της χώρας σε όλους τους τομείς, όπως
οι μεταφορές, το περιβάλλον, η υγεία, η πρόνοια, η παιδεία, ο πολιτισμός, η άμυνα
κλπ., αφ΄ ετέρου να παρακολουθούν ανελλιπώς και να εφαρμόζουν κάθε φορά τις νέες τεχνολογίες στον τομέα
τους. Δεν είναι τυχαίο ότι πρώτοι αυτοί,
εξαιτίας της ποιότητας των σπουδών τους, ενσωμάτωσαν πολύ γρήγορα τη χρήση των
Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και του Διαδικτύου στο Δημόσιο.
·
Στον ενιαίο 5/ετή
κύκλο σπουδών για
την απόκτηση του διπλώματός τους και στον επιπλέον χρόνο που απαιτείται για την
απόκτηση άδειας άσκησης του επαγγέλματος, μετά από ειδικές εξετάσεις στο ΤΕΕ. Σημειώνεται
ότι ήδη οι Πολυτεχνικές Σχολές της χώρας έχουν αναβαθμίσει τα διπλώματά τους σε
επίπεδο Master και εναπόκειται
στην πολιτεία η οριστική θεσμοθέτηση.
·
Στην ιδιότητα μέλους
του ΤΕΕ
και στην υπαγωγή τους, ηθικά τουλάχιστον, στον Κώδικα Δεοντολογίας του, παράλληλα με την υπηρεσιακή τους ιδιότητα.
·
Στην άδεια άσκησης
του επαγγέλματος
και στο περιεχόμενο των επιμέρους επαγγελματικών δικαιωμάτων ανά ειδικότητα,
που αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για την πρόσληψή τους στο Δημόσιο,
καθώς και για την άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων κατά τις επί μέρους ενέργειες
παραγωγής του τεχνικού έργου. Αποτελεί δε απαραίτητο προσόν διορισμού τους η
άδεια άσκησης του επαγγέλματος, διότι από την πρόσκτηση της και όχι από το
δίπλωμα του Πολυτεχνείου, προκύπτει το δικαίωμα εφαρμογής των αντίστοιχων
επαγγελματικών δικαιωμάτων ανά ειδικότητα. Επί τη βάση αυτής συνεπώς εγγυοδοτείται
το παρεχόμενο τεχνικό έργο μέσω της υπογραφής τους, την οποία δεσμεύει και
χρησιμοποιεί κατά αποκλειστικότητα το Δημόσιο, απαγορεύοντάς τους και σωστά,
κάθε άσκηση ιδιωτικού έργου.
Στο
σημείο αυτό οφείλουμε να επισημάνουμε ότι από τους τρεις κλάδους για τους οποίους απαραίτητο στοιχείο
διορισμού στο Δημόσιο είναι η άδεια άσκησης επαγγέλματος, μόνο οι Μηχανικοί
έχουν ενταχθεί στο ενιαίο μισθολόγιο του Δημοσίου. Οι δύο άλλοι κλάδοι
(Γιατροί και Δικηγόροι) αμείβονται με διαφορετικές μισθολογικές ρυθμίσεις όταν
προσλαμβάνονται υπό αυτές τις ιδιότητες στο Δημόσιο.
·
Στις ποινικές
ευθύνες για πράξεις που συνδέονται με την άσκηση των καθηκόντων τους, πέραν των όσων
προβλέπει ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας για το σύνολο των Δημοσίων Υπαλλήλων, οι
οποίες σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα (άρθρο 286), σε περίπτωση αστοχίας ακόμη
και εν τη απουσία τους, τους θεωρεί υπεύθυνους και διώκονται ποινικά και αυτεπαγγέλτως.
Σημειώνουμε ότι οι ποινικές ευθύνες των Μηχανικών τους ακολουθούν δια βίου αφού
έχει καταργηθεί κατ΄ ουσία η παραγραφή για τέτοιου είδους αδικήματα, μετά τους
σεισμούς του Αιγίου, από τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης κ. Πεπονή (η παραγραφή
αρχίζει μετά τη έλευση του οποιουδήποτε αποτελέσματος).
·
Στην ιδιαιτερότητα
της κοινωνικής ασφάλισης των Διπλωματούχων Μηχανικών του Δημοσίου, οι οποίοι, εκτός
των Ταμείων του Δημοσίου, είναι ασφαλισμένοι και στο ΤΣΜΕΔΕ. Μάλιστα μετά τις
τροποποιήσεις της ασφαλιστικής νομοθεσίας το 1992, οι προσλαμβανόμενοι από τότε
στο Δημόσιο, ασφαλίζονται αποκλειστικά στο ΤΣΜΕΔΕ.
·
Στην φύση των
παρεχόμενων από αυτούς υπηρεσιών, αφού η άσκηση των καθηκόντων τους,
επιβάλλει τη συχνή μετακίνησή τους εκτός έδρας, είτε για την επίβλεψη έργου ή
μελέτης, είτε για την πραγματοποίηση απαιτουμένων ελέγχων, προκειμένου σε κάθε
περίπτωση να εκπληρώσουν το ρόλο τους ως ελεγκτικού μηχανισμού και να διασφαλίσουν την ποιότητα και την
οικονομία των παρεχόμενων αγαθών.
Κύριε
Υπουργέ,
Ο Κλάδος, με όλα τα
παραπάνω στοιχεία που περιγράψαμε και έχοντας επωμισθεί σε μεγάλο βαθμό την
μεταπολεμική ανασυγκρότηση της χώρας, είχε καταφέρει σημαντικές μισθολογικές
διαφοροποιήσεις μέχρι τουλάχιστον το 1984, όταν και θεσπίστηκε για πρώτη φορά
από την τότε Κυβέρνηση το ισοπεδωτικό "ενιαίο μισθολόγιο" στο
Δημόσιο. Έκτοτε και με μακροχρόνιους
αγώνες πέτυχε μια σειρά οικονομικών και θεσμικών κατακτήσεων επιβάλλοντας στην
πράξη ειδικές ρυθμίσεις για τους Μηχανικούς του Δημοσίου.
Στην αναγνώριση
βέβαια από την πολιτεία των ιδιαιτεροτήτων του Κλάδου, πέρα από την πίεση των
συνδικαλιστικών αγώνων, συνέτεινε και η
καθοριστική συμμετοχή του στην υλοποίηση του τεχνικού προγράμματος μέσω των
αλλεπάλληλων Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης, η αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών και
ιδιαίτερα μεγάλων πυρκαγιών (Ηλεία) και καταστροφικών σεισμών, που έπληξαν
ακόμη και το Λεκανοπέδιο της Αττικής (1999) και βέβαια τους Ολυμπιακούς Αγώνες
του 2004.
Στο σημείο αυτό οφείλουμε να διευκρινίσουμε
ότι ο Κλάδος δεν διέπεται από συντεχνιακή
αντίληψη. Συντάσσεται και στηρίζει κατά κανόνα τις διεκδικήσεις του συντεταγμένου
συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας και της ΑΔΕΔΥ, διατηρώντας βέβαια την
αυτονομία του. Κυρίαρχος στόχος του όλα αυτά τα χρόνια ήταν και παραμένει, η
αναβάθμιση των Δημόσιων Τεχνικών Υπηρεσιών της χώρας με παράλληλη αναβάθμιση,
οικονομική και θεσμική, του συνολικού στελεχιακού τους δυναμικού, ώστε να
μπορούν να εκπληρώσουν αποτελεσματικά
την συνταγματική τους επιταγή για τη διασφάλιση των συμφερόντων του Ελληνικού
λαού στον Τεχνικό Τομέα, στον αντίποδα των ποικιλώνυμων συμφερόντων που τόσο
έχουν ταλαιπωρήσει τον τόπο τις τελευταίες δεκαετίες. Εκεί συνέτειναν
άλλωστε και οι Ειδικές Συλλογικές Συμβάσεις και Συμφωνίες που συνάψαμε πρώτοι εμείς
από όλες τις Ομοσπονδίες του Δημοσίου, το 2000, 2001 και 2002, στα πλαίσια του
νόμου για τις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις στο Δημόσιο (διαδικασία που έχει
σταματήσει από το 2003). Αυτές οι
Συλλογικές Διαπραγματεύσεις είχαν ως αποτέλεσμα :
·
Την Νομική Κάλυψη
για όλους τους Τεχνικούς υπαλλήλους (άρθρο 42 του Ν. 3316/2005).
·
Την ειδική ρύθμιση
για τις αποζημιώσεις των εκτός έδρας μετακινήσεων των Διπλ. Μηχανικών του
Δημοσίου και των αποφοίτων ΤΕΙ, με το άρθρο 2 του Ν. 3554/2007.
·
Την οργανωμένη και
συστηματική Επιμόρφωση των Μηχανικών του Δημοσίου με τη συμμετοχή της
Ομοσπονδίας μέσω Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Επιμόρφωσης για την εκπόνηση και
υλοποίηση (μέσω ΙΝΕΠ) πλειάδας Ειδικών Επιμορφωτικών Προγραμμάτων.
Τελικά ο Κλάδος είχε
κατορθώσει να διαμορφώσει :
·
Μισθολογική διαφοροποίηση,
με τη θέσπιση εδώ και χρόνια δύο ειδικών επιδομάτων, που εφαρμόζονταν προσθετικά στις διατάξεις του
ενιαίου μισθολογίου όπως ίσχυε μέχρι τον Οκτώβριο του 2011 (πριν τον ν.
4024/11). Η διαφοροποίηση αυτή πιστοποίησε την υπηρεσιακή ιδιαιτερότητα των
Διπλωματούχων Μηχανικών και τα δύο επιδόματα κάλυπταν τελικά, έστω και
εν μέρει, την αξία της εργασίας των Μηχανικών, πέραν της γενικής, όπως αυτή
έχει αποτιμηθεί στο πλαίσιο του ενιαίου μισθολογίου των Δημοσίων υπαλλήλων.
Τούτο οφειλόταν, συνεκτιμώντας και τα
παραπάνω, στο ότι αναλαμβάνουν προσωπική ευθύνη, αστική και ποινική, έναντι των
τρίτων που συναλλάσσονται με τις δημόσιες υπηρεσίες, στο πλαίσιο των
επιστημονικών – τεχνικών υπηρεσιών που έχουν δικαίωμα να παρέχουν, σύμφωνα με
την επαγγελματική τους άδεια αφ΄ ενός και τις ειδικές δικαιοδοτήσεις που τους
επιβάλλει η εφαρμογή της τεχνικής νομοθεσίας αφ΄ ετέρου.
Τα
παραπάνω επιδόματα που θεσπίστηκαν διαχρονικά από την πολιτεία και από
Κυβερνήσεις διαφορετικού κομματικού προσανατολισμού, αποβλέπανε, σύμφωνα
με τις νομοθετικές ρυθμίσεις, στην παροχή οικονομικών κινήτρων για την προσέλκυση
και παραμονή των Διπλ. Μηχανικών στην Δημόσια Διοίκηση, αλλά και σαν
αντιστάθμισμα των επί πλέον ποινικών ευθυνών που φέρουν κατά την άσκηση των
καθηκόντων τους. Από τη θέσπισή τους και μέχρι την κατάργησή τους (ν. 4024/11)
αποτελούσαν τακτικές μηνιαίες εκταμιεύσεις από ειδικούς λογαριασμούς πού είχαν
συσταθεί νομοθετικά για την κάλυψη της σχετικής δαπάνης και καταβάλλονταν
σταθερά ανά δίμηνο σε όλους τους Μηχανικούς. Δεν βάρυναν τον τακτικό
προϋπολογισμό του κράτους και προέρχονται ο μεν πόρος του 7‰ (Ν. 2430/1996) από
ποσοστό πάνω στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων που προορίζεται για μελέτες και
έργα, ο δε πόρος του 6‰ ( Ν. 2166/1993) από
αντίστοιχη μείωση του θεσμοθετημένου εργολαβικού οφέλους (18%) που καταβάλλεται
στους εργολήπτες με κάθε πληρωμή λογαριασμού δημοσίου έργου. Ιδιαίτερα ο
τελευταίος πόρος, που θεσπίστηκε με τη σύμφωνη γνώμη όλων των εργοληπτικών
οργανώσεων, δεν βαρύνει δημοσιονομικά κανένα κρατικό πόρο. Τα καθαρά ποσά
μηνιαίως για το 2011, ανέρχονταν σε 350 € για το 7‰ και 50 € περίπου για το 6‰.
Κύριε Υπουργέ,
Όλες οι παραπάνω
ρυθμίσεις συνεπώς, αναγνώριζαν την ιδιαιτερότητα του Κλάδου μας και αποτελούσαν
στην πράξη ουσιώδη παράγοντα προσδιορισμού της αξίας της εργασίας των Μηχανικών
που απασχολούνται στο Δημόσιο, διαμορφώνοντας στην ουσία " ειδικό μισθολόγιο" για τους ίδιους, που όχι μόνο δεν θα
έπρεπε να θιγεί, αλλά να αναγνωριστεί με συντεταγμένο τρόπο. Δυστυχώς αντ΄
αυτού από το 2011 (εκκινώντας από τον ν.4024/2011) και μετά με σωρεία
νομοθετικών ρυθμίσεων έχει καταργηθεί το σύνολο των θεσμικών και οικονομικών
κατακτήσεων του Κλάδου, υποβαθμίζοντας και περιθωριοποιώντας δραματικά τους
Διπλ. Μηχανικούς του Δημοσίου, με συνέπειες πολύ σοβαρές εκτιμούμε και για το
συνολικά παραγόμενο έργο. Στο σημείο αυτό οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι την ευθύνη για την μικρή διαφοροποίηση των
αποδοχών μας μέσω επιδομάτων, την έχουν οι Κυβερνήσεις. Κάθε φορά που διατυπώναμε
το αίτημα για μισθολόγιο Μηχανικών, αναγνώριζαν μεν τη δίκαιη απαίτηση καθώς
και την αποτυχία του "ενιαίου μισθολογίου", ικανοποιούσαν όμως τα
αιτήματά μας, μέσω επιδομάτων, μη επιλύοντας οριστικά το πρόβλημα.
Σήμερα που το θέμα
του νέου μισθολογίου είναι επίκαιρο,
είμαστε πρόθυμοι να διαπραγματευτούμε για την υλοποίησή του αφού όπως εκτιμούμε
τα Κλαδικά μισθολόγια δεν αποκλείονται από
την πολιτική της Κυβέρνησης, ταυτόχρονα δε, όπως αποδείξαμε παραπάνω, έχουμε διαμορφώσει την ηθική και νομική
βάση για την υλοποίησή του. Θεωρούμε επίσης ότι σε συνθήκες βαθιάς κρίσης
που βιώνει η χώρα μας, στις οποίες οι Διπλ. Μηχανικοί έχουν πληγεί μισθολογικά
σε υπέρμετρο βαθμό, ο ανθρώπινος παράγοντας και ιδιαίτερα οι επιστήμονες που
αποτελούν τον κινητήριο μοχλό της
παραγωγικής βάσης, πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής και να μην οδηγηθούν
σε πλήρη απογοήτευση και αδράνεια. Πόσο
μάλλον όταν πρόκειται για στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης στο νευραλγικό Τεχνικό
Τομέα της χώρας. Τα αποτελέσματα άλλωστε της υλοποίησης της πολιτικής των
Μνημονίων μέχρι σήμερα το αποδεικνύουν. Οι οριζόντιες μειώσεις αποδοχών, η απαξίωση
του Δημοσίου και συνολικά των στελεχών του, οδήγησαν σε απενεργοποίηση του
δυναμικού του, με αποτέλεσμα να ενταθεί έτι περαιτέρω η οικονομική ύφεση που
βιώνουμε. Η ανάταξη της κατάστασης δεν μπορεί να γίνει ούτε με όρους άκρατου λαϊκισμού και επιστροφή στη
δεκαετία του ΄80, ούτε με όρους νεοφιλελεύθερης πολιτικής, που θεοποιώντας την
αγορά οδηγεί σε εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις και θέτει στο περιθώριο το Δημόσιο
Τομέα.
Η ανάταξη της οικονομίας περνάει αναγκαστικά μέσα από την ανάταξη του Δημόσιου και κυρίως
μέσω της αναβάθμισης των στελεχών του και της αξιοποίησης του συνολικού δυναμικού
του.
Οι αναγκαίες αναδιαρθρώσεις πρέπει να σταματήσουν να ανατίθενται σε διάφορες
εταιρείες συμβούλων και ξένων οίκων και να
αποτελούν προϊόν εγκεφαλικών διεργασιών και μεταφορά τεχνογνωσίας από
άλλες χώρες στα "καθ΄ ημάς". Οφείλουν
να στηρίζονται πρωτίστως στις πραγματικές συνθήκες της χώρας και να αξιοποιούν
το υπάρχον δυναμικό που τις γνωρίζει, παύοντας να διατελεί " εν υπνώσει",
παραγκωνισμένο και αναξιοποίητο. Αποτελεί βάσιμη εκτίμηση ότι το υψηλό ποιοτικό
επίπεδο των απασχολούμενων Διπλ. Μηχανικών στο Δημόσιο, το πλήθος των ειδικοτήτων,
καθώς και το γεγονός ότι τα 2/3 από αυτούς ανήκουν στην παραγωγική ηλικία μέχρι
45 ετών, αρκεί να αποδείξει ότι με την κατάλληλη διαχείρισή του, αυτό το
δυναμικό μπορεί να απελευθερώσει τεράστιες δυνάμεις και να βοηθήσει τη χώρα σ΄
αυτή τη δύσκολη στιγμή, σε συνδυασμό δε με τις αναγκαίες προσλήψεις στις
αποδεκατισμένες από προσωπικό Τεχνικές Υπηρεσίες θα συμβάλλει στην ανάσχεση της
" μάστιγας " της οικονομικής μετανάστευσης νέων επιστημόνων (μεγάλος
αριθμός των οποίων είναι Διπλ. Μηχανικοί).
Σε ότι μας αφορά ως
επιστήμονες και ως εργαζόμενοι, έχουμε ευθύνη να υπερασπιστούμε τη γνώση και τα
προσόντα που κατακτήσαμε μέσω των σπουδών μας, καθώς και την αξία της εργασίας
μας και το ρόλο μας ως δημόσιοι λειτουργοί. Δεν θα επιστρέψουμε στο 1984. Συμπαραστάτες μας
είναι το σύνολο των Διπλ. Μηχανικών της χώρας.
Κύριε Υπουργέ,
Αυτή την περίοδο
βιώνουμε τη μεγαλύτερη κρίση που έχουμε γνωρίσει ως χώρα, τις συνέπειες της
οποίας έχουμε υποστεί σε μεγάλο βαθμό
και εμείς που εργαζόμαστε στη Δημόσια Διοίκηση. Έχουμε ήδη σημαντικότατες
απώλειες στις αποδοχές μας, μεγάλες ανατροπές-επί το δυσμενέστερο- στα
εργασιακά, επαγγελματικά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα.
Παράλληλα εισπράττουμε τις συνέπειες πλήθους θεσμικών και λειτουργικών αλλαγών
που συντελούνται στην Δημόσια Διοίκηση (Καλλικράτης και Οργανισμοί, αναθέσεις
έργων των Δημόσιων Τεχνικών Υπηρεσιών σε ιδιωτικοποιημένα σχήματα, δραματική
υποστελέχωση των Υπηρεσιών, κ.λ.π). Όλα τα παραπάνω διογκώνουν σε μεγάλο βαθμό
τα προβλήματα που ήδη αντιμετωπίζαμε ως Κλάδος. Δεν μπορούμε πλέον να
υποστούμε άλλη περαιτέρω οικονομική και θεσμική υποβάθμιση.
Υπερασπιστήκαμε με
συνέπεια και θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τον Δημόσιο Τομέα και την
αναβάθμισή του καθώς και την αξία της επαγγελματικής μας προσφοράς. Γνωρίζουμε
ότι πολλές φορές οι θέσεις μας δημιουργούν αρνητικά αντανακλαστικά σε κάποιους
Κυβερνητικούς παράγοντες. Είμαστε αποφασισμένοι ωστόσο να εμμείνουμε και να
προσπαθήσουμε να πείσουμε μέσα από διάλογο, τον οποίο θεωρούμε πεμπτουσία της Δημοκρατίας,
για την ορθότητα των θέσεών μας.
Σας καλούμε λοιπόν να
ξεκινήσουμε διαδικασία καλόπιστου διαλόγου με ουσιαστικό στόχο θετική κατάληξη
επ΄ ωφελεία της σωστής λειτουργίας των Τεχνικών Υπηρεσιών, της αξιοποίησης του
ανθρώπινου κεφαλαίου των Διπλ. Μηχανικών, της ουσιαστικής εξυπηρέτησης του Δημοσίου
συμφέροντος και των πραγματικών κοινωνικών αναγκών στον Τομέα των Δημοσίων υποδομών
της χώρας.
